L’inéluctable échec de la frontière linguistique

Wonen in eigen streek a (avait ?) deux objectifs : premièrement (et officiellement), contrôler la hausse des prix des terrains autour de Bruxelles, deuxièmement (et réellement), contrôler la hausse du français dans le saint-rand van Brussel. Dans les deux cas, avec ou sans wooncode, les bourgmestres et ministres néerlandophones se battent contre la marée.

Le grand fantasme d’un rand vert, campagnard, propre et néerlandophone autour de Bruxelles n’est qu’une illusion offerte à des électeurs craignant la capitale, ses populations immigrées et francophones. Qu’on le veuille ou non, Bruxelles est une ville qui grandit, et c’est quasi-unique en Belgique, à une vitesse incroyable. Aujourd’hui déjà, les frontières régionales commencent à perdre une légitimité déjà fragilisée depuis longtemps par l’évolution du temps, mais ce n’est qu’un début.

Ne voir cette évolution que sous l’aspect linguistique est tentant également pour les francophones mais les choses sont plus compliquées : Bruxelles n’est pas la seule ville du coin à s’étendre puisque Malines et Anvers feront probablement bientôt jonction avec la capitale belge. Si on oublie un peu les frontières régionales et politiques, qu’on regarde une carte on ne prenant en compte que les zones habitées on se retrouve face à une Ruhrisation de la région entière. On peut d’ailleurs facilement s’en rendre compte en prenant le train Bruxelles-Anvers: les petits coins de campagne sont de plus en plus rares et ce n’est pas le RER qui va ralentir cette urbanisation.

bxlmap
La jonction Bruxelles/Malines/Anvers pour bientôt
keycardetrer
Pour les transports en commun, c’est déjà le cas

Dans 10, 20 ou 30 ans, les espaces entre les différentes villes seront encore plus réduits. Certains auront même complètement disparus et cette énorme mégalopole sera, qu’on le veuille ou non, bilingue. Alors les Wooncoden, les entreprises de découragement diverses et variées et même la séparation du pays ne pourront rien contre l’inéluctable évolution presque naturelle de Bruxelles (et de Malines… et d’Anvers). C’est pour ça qu’il faut déjà penser à l’après. Que faire de cette énormité ? Continuer à construire des murs ou penser plus grand ? plus ambitieux ?

Publicités
L’inéluctable échec de la frontière linguistique

9 réflexions sur “L’inéluctable échec de la frontière linguistique

  1. Nemo Xeno dit :

    Stel dat er een tegenovergestelde Vernederlandsings-golf over de Waalse steden zou vloeien (dat historisch ooit dreigde te ontstaan : zie verder)… en waarbij ik zulks dan zou verdedigen met een ‘brede smalende lach’-evidentie zoals u deze indirect blijkbaar ergens tentoonstelt in hogerstaande tekst van uw hand : hoe zou u dan reageren?

    « Die wooncode is er niet in Wallonië », zult u nu zeggen.
    I
    nderdaad : het merendeel van de Vlamingen (er)kent billijkheidsregels en weet wat ‘savoir vivre’ betekent. De doorsnee Vlamingj past zich bijgevolg in Wallonië aan door de Franse taal aan te leren. Zelfs al spreekt hij in de Ardennen misschien Nederlands (omdat de horeca zich daarop heeft afgesteld) dan vindt de doornsnee-Vlaming het volledig normaal dat de bestuurstaal dito gemeenteborden en straatnaamborden eentalig Frans zijn. Hij stoort zich daar niet aan. Hij vindt dat de gewone gang van zaken en zulks samen met vele andere mensen in de hele wereld die weten wat het betekent om ‘samen te willen leven’ en zich zodoende weten te schikken naar de lingua franca van een welbepaald gebied. In Vlaanderen is deze taal het Nederlands. Mag het nog?

    En ik ken genoeg buitenlanders in Vlaanderen die het totaal evident vinden dat ze Nederlands moeten leren. Alleen Francofoon BelgIë lijkt dit nog steeds niet te willen begrijpen. Ik werk met Indiërs, Pakistanezen die allemaal hun best doen om Nederlands te spreken in Vlaanderen Hetzelfde kan ik zeggen van Marrrokanen en Turken : die spreken zelfs op de Brusselse markten Nederlands.

    Ooit wordt Vlaanderen door Nederlandskundige Marrokanen bestuurd die opkomen voor het volkerenrecht van Vlaanderen. Alleen de Franco-Belgium–favorieten (als achtergebleven Dinosaurïërs) lijken dit als collectivum nog niet te begrijpen en zulks in Vlaanderen blijkbaar – evengoed als collectivum – niet te willen. Dat collectivum zou best eens kriitische geesten voortbrengen die « Gelijkheid! Vrijheid! Broederlijkheid! » ook in hun eigen land zelf eens gaan toepassen.

    En uw ‘evidentie’ is misschien dan toch minder… evident… Immers : de nieuwe Belgen in Vlaanderen durven opkomen voor die tweede (of soms toch al derde) taal « Nederlands » (dus naast hun moedertaal en vaak ook het Engels) die ze in (dat voor hun) vreemde land met diens regio Vlaanderen hebben aangeleerd. Vaak hoor ik de Indiërs op mijn werk zeggen dat ze de Vlaamse radio wensen te beluisteren want de Franse taal is niet datgene waarvoor ze een inspanning hebben geleverd om ingeburgerd te geraken (en zodoende een volwaardige medeburger te zijn geworden in Vlaanderen). De nieuwe « Vlaamse Reflex » komt nu ook uit de mond van de nieuwe Belgen. Hebt u daar al eens bij stilgestaan, Belgo3?

    M.a.w. : in alle landen leren buitenlanders de taal van dat nieuwe land (of de taal van de regio) die ze gaan bewonen. Ik doe hetzelfde als ik naar een buitenland verhuis. Dat is niets meer dan een kwestie van fundamentele beleefdheid. In Gibraltar is dat Engels en in Malaga is dat Spaans? En in Vlaanderen is dat Nederlands. Mag het nog?

    In België zijn er drie talen dito taalgemeenschappen, : Nederlands, Frans en Duits. Contesteert u dat misschien of irriteert u dat mateloos?

    Mag het nog?

    Er zijn – voor mij dan toch – vier regio’s : Vlaanderen, Wallonië, Duitstalige Ooskantons en er is Brussel die ik als stad liefst zo vlug mogelijk zie veranderen in de stadstaat Brüxsels… en zulks dan vooral ook om heel deze imperiale Franco-machine stop te zetten.

    Mogen volkeren zich nog verzetten tegen kolonialisme?

    En denkt u nu werkelijk dat het buitenland de Francofone imperialen hierbij zal komen steunen?
    Bent u (nog steeds) zo naïef?

    Over Brussel heb ik u al meermaals bericht welke toekomst ik deze stad graag gun, m.a.w. een stad met voorbeeldfunctie i.v.m. communautaire pacificatie zoals deze in Zwitserland elke dag bewaarheid wordt.
    Wat u blijkjbaar indirect voorstaat is een heimelijk conflictmodel dat enkel maar kan ontaarden in het grote verdriet van het Nabije Oosten (lees : het verdriet van de Palestijnse Kwestie waar er geen winnaars maar enkel verliezers zijn). Of vergis ik me schromelijk in u? Dan hoor ik dat graag van u door een beargumenteerde commentaar (iets dat ik van u tot op vandaag nooit gekregen heb).

    Maar Brussel wordt blijkbaar – hoe langer hoe meer en hoe harder – in de hedendaagse politiek gebruikt als een koloniaal instrument om (laten we een kat eens een kat noemen) de klok terug te draaien naar het « Belgique à Papa qui sera la Latine ou elle ne sera pas ». U lijkt daar onomwonden aan mee te doen.

    Brussel is niet Vlaams en ik zal nooit de stad Brussel als enkel maar de hoofdstad van Vlaanderen claimen. Brussel is en blijft immers van iedereen (maar dus én bijgevolg ook ten dele van Vlamingen : dus samen met de Walen en Duitse Oostkantonners en – last but not least – van de Brusselaars. Ik ben wel degelijk voor een co-beheer (finaal betalen we ook voor de Brusselaars die zichzelf niet eens kunnen behelpen). En kan die ‘Grote Brusselaar’ zichzelf wel betalen (al dat Brabants-Brussels (lees : Brabançonne) nationalisme van de laatste dagen overziende?
    Of moet Vlaanderen steeds blijven bijpassen? Waar is de fierheid van die Brabanconners gebleven? Of is het kappen op Vlaanderen een soort psychologische verdedigingsreflex? Hoe zou best eens de werken van Anne Freud moeten lezen.

    Dat clubje bourgeois Brabanconners is de waarlijke kanker van geheel dit gebied (dat nu België heet).
    Aan hen is het immers te wijten dat in 1830 dit nieuwe land niet is kunnen uitgroeien tot een soort Zwitserland met pacificale communautaire vrede.. « La Belgue appartient au Brabanconners » én aan geheel hun verziekte imperiale verzuchtingen. Inderdaad voelen deze lieden ook niets voor (de keuterboertjes van) Wallonië. Van deze Brabanconse lieden hebben noch Vlamingen noch de Walen iets te leren.Die lieden zijn nu net de splijtzwam tussen twee gemeenschappen die enorm veel op elkaar gelijken (Vlaanderen en Wallonië).

    En Vlaanderen gaat niet blijven betalen voor een stad waaruit ze allang ergens psychologisch verdreven werd.

    Blijkbaar heb ik me toch sterk in u vergist hoewel uw zwijgen n.a.v. al mijn commentaren op uw website me toch te vaak te denken gaven welke opties uzelf nu echt (ver)hult. Maar misschien vergis ik me.. Dat hoor ik dan graag van u.

    De Francofone Gemeenschap in dit land lijkt blijkbaar meer en meer – hoe langer hoe meer driest wordend – het feit van de meertaligheid van dit land te willen aanvechten. Het verdraagt hoe langer hoe minder dat de mensen in Vlaanderen Nederlands spreken. Het heeft blijkbaar nooit (kunnen) verdragen dat Vlamingen in hun eigen land terug hun moerdertaal in ere hersteld hebben en ze verdragen al helemeaal niet dat Vlamingen in Brussel Nederlands spreken. Dat heb ik als kind vele malen moeten ondervinden. Wie is hier nu onverdraagzaam? Wie is hier de echte (taal)-rascist : de Vlaming die in een officieel drietalig land zijn moedertaal spreekt (‘durft’ te spreken) in zijn eigen geboorte-gebieden én in de hoofdstad van dit land? Of is het niet eerder zo dat zulks racsisme vooral mopet worden gezocht in de Francofone Brabaconner-koloniaal die het ‘Vlaams’ als een regelrechte aanval beschouwd( ?!!?) op hun superioriteitsgevoelens en hun koloniale politiek. Tja : zulke Vlamin,gen zijn dwarsliggers en werden algauw met een geuzentitel gebrandmerkt : ‘flamingant’. En als die mensen in Vlaanderen zich tegen zulke subtiel-subversieve aggressiviteit willen beschermen (wat een Internationaal Volkerenrecht is) dan hebben ze hierin niet meer dan gelijk. U doet dat toch ook voor wat betreft Wallonië of voor het voor u totaal (evidente) Francofone Bruxelles. Zelfs sommige Vlamingen (vooral dan de in vrije val zijnde s-pa) – al decennia lang systematisch gebrainwashed door koloniale Machiavelliaanse machinaties/manipulaties/psycho-chantages (dit is trouwens het wezenskenmerk van kolonialisme) – opteren ervoor dat in Bruxelles enkel nog maar Franse scholen mogen bestaan (maar dan wel met het vak ‘Nederlands’ als verplicht vak : oef! we mogen terug blij zijn!). Is dat dan niet de Francofone variant van de wooncode voor Bruxelles. En Is dat niet een omgekeerd « rascisme » want indirect wenst u de Vlaamse wooncode als rascistisch te bestempelen, niet toch?
    U moet zich heirbij eens de volgende vragen durevn stellen :

    – Wat doet kolonialisme met mensen?
    – Hoe worden mensen die steeds gebrandmerkt worden als gemeenschap (en dit terwijl ze zelf niet eens offensief zijn maar slechts defensief-assertief van zich afbijten als ze in, het nauw worden gedreven).

    Hebt u al eens degelijke literatuur gelezen omtrent « de psychologie van de kolonisatie’ en wat kolonisatie met mensen doet?

    Wat die wooncode betreft zal u misschien daarop zeggen : « Maar in Bruxelles bestaat die wooncode niet ». Waarschijnlijk zal ik u hierop moeten gelijk geven maar dan wel met het correctief dat men – indien men Nederlands spreekt – direct het imperatief krijgt : « Parlez Francais svp! ». Finaal krijg ik dat wooncode-imperatief meer en meer ook in de rand van Brussel te horen (bvb. in Wezebeek-Oppem om maar één gemeente te noemen) en – waarom niet (als ik u moet geloven) morgen niet in Mechelen en nadien in Antwerpen… om in de midden van de 21-ste eeuw eigenlijk terug wakker te worden in het Belgique à papa van de 19de eeuw. Wie is nu in dit alles de echte onverdraagzame?

    Blijkbaar is de Francofone Gemeenschap één en al koloniaal-gezind (en zulks in een mondiale wereld die al decennia-lang het kolonialisme heeft bezworen/afgezworen) en is ze niet (zelfs niet eens) in staat om een cordon sanitaire te spannen rond het perfide FDF (dat echte burgerzin tegengaat en in feite mensen tegen elkaar opzet waarin ze in Vlaanderen buitengewoon goed geslagen is want de gekoloniseerden zijn immens verdeeld m.a.w. : de koloniale mechanismen werken nog steeds zodoed als in de tijd van het Oude Rome. Er is niets nieuws onder de zon. Het is de toepassing van een aloude receptuur : ‘verdeel en heers’ terwijl het leitmotiv van de Belgische staat laconiek in haar wapen de leuze poneert ‘L’Unio fait la force’. Moet ik dit dus niet eerder lezen als ‘L’Union des Francophones fait la force’.

    Voor mij is zulks niets meer dan een droefgeestige FARCE die niet eens komsich is.

    U moet eerst leren één fundamentele grondregel in het samenleven van mensen te leren respecteren en die luidt : « doe nooit aan een ander datgene wat je zelf niet wenst te ondergaan » of – positief uitgedrukt : « Behandel uw medemens zoals ge zelf wenst te worden behandeld ». Ooit werd dit gegeven vertaald in het COMPROMIS DER BELGEN waarin een samenlevingscontract werd uitgetekend waarin plechtig naar elkaar toe werd verklaard dat de twee gemeenschappen elkaar zouden respecteren en elkaar niet/nooit (meer) zouden gaan koloniseren. Misschien moet u zelf maar eens een duik in de geschiedenis nemen én over dat COMPROMIS DES BELGES de achtergronden opzoeken. Ik zal u even op weg helpen : n.a.v. (het succes) van de Waalse steenkoolmijnen verhuisden om en rond 1920 massa’s Vlamingen met geheel hun familie naar Wallonië en zulks met meereizende onderwijzers, pastoors en opgeleiden in bestuurskunde… Het FDF avant-la-lettre dus (lees : Fils/Filles des Flamands). Er werden immers Vlaamse vzw’s en scholen opgericht en in een mum van tijd dreigden belangrijke Waalse steden totaal Vervlaams te worden. En weet u wat er toen gebeurde? DAT IRRITEERDE FRANCOFOON BELGIË EN DE WALEN TOEN MATELOOS. DIT MOEST GESTOPT WORDEN. Dat grote ‘non’-fenomeen’ tegen zulke soort van potentieel imperialisme is dus niet typisch…Vlaams. Finaal werd het COMPROMIS DES BELGES ondertekend door de twee taalgemeenschappen. Dat was nog eens een tijd, he… nietwaar Belgo3? Maar bent u het bwel eens met mij… Immers : totnogtoe heb ik u nooit horen applaudiseren voor dat COMPROMIS DER BELGEN.

    Wat er ook van weze : Vlaanderen is – vanaf 1830 – steeds een veroveringsgebied geweest voor Francofoon België (als Frankrijks’ Vazalstaat) en in de 19de eeuw hebben deze Francofone Brabanconners Vlaanderen totaal onder de voet gelopen. De verzetslieden in Vlaanderen kregen al snel een naam : de Flamingant is het ‘enfant terrible’ van de Belgische staat die door deze overrompelingsstrategie geboren werd. Met uw bovenstaande tekst blijkt ook u nogal koloniaal te denken. In feite lijkt u te zeggen : « spreek allemaal Frans dan is er geen probleem ».

    Latn we even heel eerlijk zijn. Ik ben geen favoriet van de Wooncode (voor mijn part spreekt elkeen de taal die hij wenst te spreken in huiskring en in de vrije tijd en zelfs op straat) maar elke regio heeft recht op een bestuurstaal en ik vind een taalgrens op zichzelf geen probleem. In Zwitserland kan men met dit gegeven gemakkelijk leven : alle taal/cultuurgemeenschappen RESPECTEREN ELKAAR. Vlaanderen respecteert dit feit ook in Wallonië en hanteert zodoende het COMPROMIS DER BELGEN nog steeds. Vlamingen zijn (over het algemeen beschouwd) loyaal aan dit Compromis.

    WO II heeft zware roet gegooid in dit Compromis. Ik geef toe dat de Flaminganten totaal verkeerd zijn geweest met hun collaboratie én met hun irrendentistrische aanspraken. Ik ben het daarom gondig oneens met prof. M. Storme (omtrent diens Plan N met Brussel én zelfs Wallonië).

    Zwitsers respecteren elkaar iun hun taalverschillen en specifieke identische eigenheden. Ook ,Brussel heeft een eigen identiteit. Ik contesteer dat ook niet. Dat is de grondhouding van de Zwitsers én dat is dé kern van het welslagen van de pacificale communautaire vrede. Al de rest is blazé, meer nog : totale leugen! In België zal het nooit lukken omdat deze grodnhouding totaal ontbreekt en deze leugen een surreale politieke zeepbel heeft geproduceerd die uit elkaar gaat spatten. Dat is nu eenmaal de fysica-zekerheid omltrent een zeepbel. .
    In dit land wordt op alle niveaus een crypto-koloniale politiek gevoerd : zelfs de verdeel- en heers-tactiek wordt hier meesterlijk bespeeld.

    Mijn fundamentele vraag naar de Francofonen in dit land is en blijft : waar hebben jullie het zo moeilijk mee om te erkennen dat men in Vlaanderen (ooit Zuid-Nederland genoemd) Nederlands spreekt?

    Met uw tekst hierboven bewijst u dat u totaal niets begrepen hebt van PACIFICATIE noch van de mechanismen van KOLONISATIE en blijjkt u totaal niet te beseffen wat echte DEKOLONISATIE.inhoudt in de 21-ste eeuw.

    Het lijkt er dus heel sterk op dat België het laatste kolonisatie-land binnen de moderne staten van deze wereld is (en die meent dat ze het gelijk aan haar kant heeft staan). Tjonge noch aan toe!
    .
    Dit heimelijk steeds verder koloniserende Belgen- land ziet nog steeds niet in dat het zichzelf aan het onmogelijk maken is in deze moderne wereld. Buitenlanders zien dat hoe langer hoe meer. Jullie krijgen ooit het deksel op de neus. De Belgische grondwet (vol met anomaliën) zal ooit in jullie gezicht ontploffen. « Alle Belgen zijn gelijk voor de wet »… lees ik … maar « bepaalde Belgen zijn meer waard dan anderen » (pirviliges, weet u) en dit in een wereld die discriminatie met hand en tand verwerpt. Hoe gaat u dat blijven uitleggen in het buitenland?

    Intussen mijmert dus Francofoon België – in slaap gewiegd door haar eieenste somnabulistisch-surreale leugendroom – in stilte haar twee mantra’s :
    « La België sera Latine ou elle ne sera pas ».
    « La Belgique nous appartiens » (‘nous’ = Francofonen in België »).

    Niet alleen de Rooms-katholieke kerk heeft niet zelden de gelovige misbruikt inzake loyauteitsgevoelens maar ook de loyale Vlaming heeft grenzen aan zijn vermogen tot verdraagzaamheid.

    De Francofonen zullen nooit de Vlamingen als gelijken erkennen.
    De Vlaming mag er slechts zijn als deze zijn plaats kent en erkent nml. die van de onderdaan en van de ‘Flamand de service’. Dat zijn de feiten.

    Er zijn wetmatigheden in de psychè van koloniserenden en gekoloniseerden. Ik zal daar ooit eens uitgebreid op terugkomen in een essay genaamd ‘Het PsychoNationaal Syndroom België ».

    In dat opzicht beschouwen de Francofonen zich als een superieur volk (het volstaat om daartoe de herschreven en gebetonneerde grondwet van België na te lezen) tegen een inferieur volk dat ze – keer om keer – demoniseren/diaboliseren (lees :nazificeren) afgaande op hun officiële media, de vele blogs van particulieren en de sociale media (facebook; twitter) te lezen en zulks voor de ogen van heel de wereld!!!

    U ziet zichzelf natuurlijk graag als de arme Franstige in een gitzwart nazi-Vlaanderen waar u en de uwen depeporteerd dreigen te worden en waarbij madama Non zichzelf graag de roi toeëigent van de vrouwelijke Robin Hood. Uiteraard is de werkelijkheid heel wat complexer en zit ze vol COMPLEXEN en allerlei verdedigingsmechanismen waarover mevrouw Anne Freud u heel zinvoille zaken kan zeggen.

    In een huwelijk moet de liefde van twee kanten komen.
    Een slaaf-meester-relatie is hierin gedoemd om ooit grondig te mislukken.
    Francofoon BelgIë – en de vele Flamands-de-service (=product van een succesvolle heimelijke kolonisatie van binnenuit de staat België) – dienen zichzelf eens in de spiegel te plaatsen en eens aan grondige zelfkritiek te druven doen i.p.v. zichzelf in de calimero-rol te plaatsen (ook Vlaandderen lijdt hieraan) maar durf eens aan grondige zelkritiek te doen.

    Schop het FDF in een codon sanitaire!!!!

    Als u – finaal dan toch eens – enkel maar als pleibezorgher van deze perfide partij kan optreden (ik had van u en de uwen veel meer verwacht) dan wacht enkel nog ooit de apotheose van de mislukking van deze staat die eraan komt, elke dag meer en meer (en dit omdat iedereen blind wilt blijven).

    « La Belgique sera comme La Suisse ou elle ne sera plus ».
    U hebt dit tot op vandaag nooit met een commentaar beaamd. Jammer. Het is 5 voor 12, net nog niet te laat maar evenwel hoog tijd om zulks gaan in te zien.

    Ik beschouwde u als een verlichte Francofoon en zag u als nieuwe generatie « verlichte Belgen » en dus als hoop op een communautair-pacificale toekomst.

    Blijkbaar heb ik me vergist of is de druk van uw entourage – en het collectieve « evidentie-denken » dat de Francofonie overal en altijd doet blaken van zelfingenomenheid ‘ – te groot maar misschien kan het nog? Dat hangt enkel van u af.

    Francofoon België kent weinig tot geen zelfkritiek terwijl Vlaanderen gebukt gaat onder opgedrongen schuldgevoelens van een Belgisch regime dito Romaanse kerk (dewelke grotendeels door de Walen allang de rug werd toegekeerd!!) : « als de vos de passie preekt, boer let op uw ganzen ».

    Dit land valt gewoon uiteen uit ONVERMOGEN om elkaar als gelijke te beschouwen en zodoende alzo ook te behandelen.

    Waarvan acte, ook ooit eens in het buitenland en gezien door de ogen van neutrale buitenlandse waarnemers.
    Ik hoop dat u zich daarvan volop bewust bent (zult worden).

    Intussen wordt aan de grondwet gewerkt van een echt communautair-pacificaal land GERONA/NAROGE, al was het maar al CONTRASTSTOF om daarmee het echte ‘België ontmaskert’ tentoon te stellen tegenover heel de wereld.

    De grondwet van België is verworden tot een curiosum… iets dat enkel nog thuis hoort in een museum van… kolonialisme… (met subcategorie : ‘subtiel kolonialisme vanuit een voordien daartoe opgerichte staat die dan vvanuit dat gegeven aanspraken maakt op een gebied dat haar niet toekomt maar waarop ze offensief-imperiaal gezind aanspraak maakt).

    We zijn dus terug aanbeland om en rond de jaren 1830.

    De Vlaamse Wooncode is enkel maar een defensief verweermiddel tegen een agressief-imperiaal gevoerde (FDF)-politiek – die ook buitenlanders en expats opzet tegen Vlaanderen – en die als algemeen gevoerde politiek in Francofoon BelgIë nooit gecontesteerd werd door een cordon sanitair. ER zijn nog andere voorbeelden te vinden in de geschiedenis van het kolonisalime waarin de gekoloniseerde soms grijpt naar middelen die ansich niet echt aan te raden zijn. Hier geldt dan : ‘nood breekt wet!’

    België is én blijft een vazalstaat van Frankrijk. De aanval van Frankrijk op Vlaanderen (een aantal maanden geleden) dient in deze context te worden begrepen. Daarom is niet alleen de Francofone Gemeenschap in België lid van de Internationale Francofonie maar is geheel België tot op vandaag ongegeneerd daar lid van (inclusief dus Vlaanderen dat enkel maar als gewingebied wordt gezien door de Franstaligen).

    Uw tekst hierboven spreekt boekdelen en onthult dat u het met dit soort van kolonialisme grondig eens bent. Ik had zulks in feite allang begrepen, vooral afgaande op uw onvermogen om echt met mij een dialoog en debat aan te gaan.

    België was reeds vanaf haar ontstaan gedoemd om een vat vol tegenstrijdigheden te worden.

    Wie het COMPROMIS DER BELGEN systematisch blijft dynamiteren – zoals zulks vandaag schering en inslag is zowel in Vlaanderen als in Brussel en Wallonië – maakt zich schuldig aan een heel groot vergrijp.

    U bent ziende blind, Belgo3, en u loopt – als patriot – achter een idolatrie aan. U bent hierin niet alleen. Ook in Vlaanderen lopen verschillende mensen achter een schim aan maar die schim is niet minder lakoniek dan de Belgische en/of Francofone en/of Brusselse nationale)(istische) schim dito gebieden die men als ‘Vaderland’ beschouwt….

    Ik zal België nooit als mijn vaderland kunnen beschouwen. Daarvoor zijn de Vlamingern allang veel te stiefmoederlijk behandeld.

    En mijn echte Vaderland is zelfs niet eens Vlaanderen maar een land én koninkrijk dat niet van deze wereld is en waarin rechtschapenheid én rechtvaardigheid de enige normen zijn die ik mis in de Belgische politiek en waar ik met een vergrootglas op zoek naar ben in uw teksten.

    Uiteraard bent u iemand die zegt ‘Belgium For Ever’ : Immers als Francoon zegt u toch « La Belgique m’appartient ».

    Als tot minder-gelijke gedegradeerde mens van dit land – als mens die de taal van zijn moeder wenst te blijven spreken – zal ik dat land nooit als vaderland erkennen maar contesteer ik zulks wangedrocht als neo-koloniale miskleun waar ik me niet mee kan en zal verbinden..

    U bent toch minder psychologisch dan ik dacht en niet echt bekwaam tot inleving in de huid van gekoloniseerden.

    Het weze zo. Blijkbaar is dat uw optie. Dat is dan uw keuze. Maar niet langer met onze steun.

    Laten we dus maar scheiden.

    PLAN X zal zich ooit opwerpen en zulks dan niet langer als ‘mijn keuze’ maar als keuze van Europa.

    Ooit zullen onze (achter)kleinkinderen met uw nazaten de geschiedenis van België met gefronste ogen lezen.

    Dit land zakt verder weg in een moeras dat het zelf heeft geschapen. Het is niet anders.

    Bye Bye Belgium
    La Belgique R.I.P.

    Ik zeg niet eens ‘Leve Vlaanderen’.

    Het is immers allemaal te triest.
    Ik deel dus ergens in uw droefheid, maar alleen om totaal andere redenen.

    Het gaat u goed als mens, belgo3.

  2. Nemo Xeno dit :

    Verruim uw geest en lees in de bijgevoegde link hoe ook – en vooral – LINKS VLAANDEREN zal kiezen voor een totaal nieuwe CONFEDERATIE – iets zoals het fictieve maar heel reële – GERONA/NAROGE die écht alle mensen (ongeacht afkomstig van ofwel Germaanse, dan wel Romaanse of ook alle andere grote cultuurgebieden van deze Blauwe Planeet) op haar grondgebied verwelkomt en zulks in een vooreerst daartoe totaal ontmantelde, én door haar gecontesteerde, oubollige kolonisatiestaat België die zichzelf voorgoed heeft lamgelegd.

    GERONA is het enige antidotum van 1. kolonialisme, 2. (taal)rascisme en 3. nazisme (een triade die via een ingenieus communicatievaten-systeem aan elkaar gelinkt is en elkaar neerwaarts-spiralisch conditioneert) : lees ooit daartoe eens het nu in manuscript-fase verkerende boek « PsychoNationaal Syndroom België – Diepte-psychologische analyse van kolonisatie, koloniserenden en gekoloniseerden’).

    Dat is de echte uitdaging.
    De rest is een zeepbel.

    Lees nu zelf verder : http://www.doorbraak.be/nl/nieuws/gezocht-linkse-vlaamsgezinden-en-omgekeerd
    (zowel het redactioneel artikel alsook de verschillende commentaren hierop) met mijn artikel « Stadstaat Brüxsels mede in een Pluralistisch Vlaanderen » .

  3. Youri dit :

    Wooncode rejeté par l’Europe…..
    Camouflet majeur à la Flandre.
    Mais sans doute dans la tête des pauvres flamands, personne en Europe ne peut les comprendre .
    C’est vrai que si nous ne parlons pas le flamouche, nous sommes d’office plus cons que les autres .

  4. Pierre Lambion dit :

    Beste Nemo Xeno :

    Ik heb uw reactie gelezen en ten eerste wil ik u bedanken voor uw interventie die de mogelijkheid geeft aan de Franstaligen om de mening van de « doorsnee Vlaming » beter te kunnen snappen.

    Wat er in dit land gebeurde in het verleden zal blijkbaar een litteken op het hart van de Vlamingen blijven waar ze altijd mee zullen leven.

    Maar toch heb ik de indruk dat er veel verwarring bestaat (in het hoofd van een groot aantal mensen die ik als gematigde Vlamingen beschouw) over het decreet dat hier aan de kaak gesteld is door een Europese rechtbank (dat detail is hier misschien niet zinloos) en de houding van sommige Franstaligen in de Brusselse rand die waarschijnlijk in bepaalde gevallen de indruk kan geven aan de Vlaamse inwoners van de rand dat er een verovering van het Vlaamse grondgebied aan de gang is.

    Wat is het echte doel van dit decreet ? Op een Nederlandstalige site kan gelezen worden dat : « daarmee wilde de Vlaamse regering mensen aanmoedigen om langer in hun eigen gemeente te blijven wonen ». Toch een bizar verhaal, he. Als men wil verhuizen waarom zouden sommige politici die wens kunnen beteugelen ? Eigenlijk ben ik van mening dat het echte doel van dit decreet eerder het volgende is : « daarmee wilde de Vlaamse regering een voorrang geven aan Vlamingen om een huis of een appartment in Vlaanderen te kopen. »

    Ten minste moet u erkennen dat dit doel beter klopt met de naam die is gegeven aan dit decreet : « Wonen in eigen streek. (Anders gezegd :Franstaligen in Franstalige streken, Vlamingen in Vlaamse streken.)

    Zo onder de loep genomen, is dat decreet nog verdedigbaar ? Als een Franstalig bereid is om zich aan te passen, dan waarom zou hij geen recht hebben om daar een huis te kopen ? Wie is dan het « minder-gelijke gedegradeerde » mens in dit land ?

    De Vlaamse politici beweren nu dat het echte doel van het decreet eigenlijk een sociaal doel is. Dankzij het decreet zouden arme Vlamingen toch een huis of een appartement kunnen kopen waar de prijzen (omwille van een te grote vraag) zeer hoog zijn. Als dat de waarheid is, dan ik ben er overtuigd van dat dat op een duidelijkere manier zal kunnen geschreven worden in het decreet. Waarom zouden de Vlamingen dan zich zorgen maken over de recente beslissing van het Hof van Justitie van de Europese Unie ?

    Met vriendelijke groenten.

  5. Nemo Xeno dit :

    Bedankt voor uw vriendelijk antwoord.

    Voor alle duidelijkheid toch even stellen dat ik niet echt een voorstander ben van die actuele (invulling van de) wooncode, hoewel ik de intrinsieke bedoeling erachter wel begrijp nml. : laat mensen die geboren werden in een welbepaalde streek ook de kans hebben om aldaar te blijven wonen. Waarschijnlijk wonen hun ouders/grootouders, broers/zussen en/of andere familieleden daar. Omwille van die (familiaal)-sociale bekommernis enerzijds en het uit de pan swingen van koop/huurprijzen van huizen in die randgemeenten (die door rijke burgers verhoogd worden) anderzijds kan ik de wooncode dan wel weer begrijpen.

    Wat betreft diegene die door deze wooncode bevoorrecht worden resp. benadeeld zouden worden ken ik onvoldoende het actuele wooncode-decreet zelf.

    Ik denk niet dat er enig probleem is voor een Franstalige – die zich heeft aangepast én de Nederlandse taal voldoende machtig is om zich omtrent ‘basics’ voldoende te kunnen uitdrukken in de bestuurstaal in Vlaanderen (het Nederlands, dus) – om ook van deze wooncode te kunnen genieten. Het zou zelfs heel goed zijn als zulks zo was want daardoor wordt er dus positief gemotiveerd om de streektaal aan te leren en worden diegene die deze inspanning hebben geleverd beloont. In die zin zou die (eventueel gerectificeerde) wooncode best overal toegepast worden als een soort geschenk van de verwelkomende gemeenschap aan dus de goedwillige en dus n.a.v. het geleverde bewijs inzake « goed burgerschap ». Het is maar hoe we deze wooncode precies definiëren en in de praktijk gaan toepassen. Ik ben dus hierbij evenwel totaal een tegenstander van één of andere vorm van taalpolitie. Laat dat dus heel duidelijk zijn! Ja, in zoverre deze wooncode billijk ingevuld wordt mag ze ook gezien worden als een onderdeel van het geslaagde inburgeringsschap.

    In die zin snap ik dan weer niet de uitspraak van het Europees Hof hoewel ik sterk vermoed dat in de actuele concrete invulling van deze ‘wooncode’ zaken vervat liggen die ook mij tegen de borst stuiten. Ik zal dat eens gaan uitzoeken.

    Wat er ook van weze : in mijn lange commentaar op Belgo3 – een man die ik overigens wel heel goed kan waarderen – wenste ik vooral één ding duidelijk te maken : laten we elkaar respecteren in het mogen handhaven van onze moedertaal in onze eigen geboortestreken en het gebruiken ervan waar ook in dit land.

    Wat mij betreft – en waarschijnlijk sta ik in de Vlaamse Beweging (zonder daar echt in te staan) hierin totaal alleen – spreekt elkeen zijn eigen moedertaal, waar ook in België. Ik beschouw daarin Zwitserland als een lichtend voorbeeld. Mij is gezegd geworden dat aldaar de volgende afspraak geldt : elke Zwitser leert de verschillende landstalen passief aan (men moet deze talen niet kunnen spreken maar wel oraal en schriftelijk begrijpen) en alzo kan elkeen overal de eigen moedertaal spreken.

    Maar intussen – en dat is dan ook een conditio sine qua non – wordt het taal- en cultuur-eigen geven van elke regio gerepecteerd m.a.w. geldt aldaar slechts één bestuurstaal , nml. de taal van die regio.
    In feite is dat niet meer dan logisch want elke nieuwe aankomende inwoner (zelfs zonder ‘binding met die regio’) kan daardoor op z’n minst de gemeenteborden, straatnamen en die ook alle administratieve en andere ambtelijke formulieren verstaan om zich aldaar te kunnen vestigen.

    Welnu : ik zou zelfs verder durven opschuiven in de hedendaagse Belgische contekst van de faciliteitengemeenten met alsnog enigste rectificatie : laat de gemeenteborden en straatnamen onaangemoeid in die ene bestuurstaal van die regio bestaan en voorzie desnoods administratieve formulieren in de drie landstalen (Nederlands, Frans en Duits) als instap-maatregel maar motiveer alsnog die nieuwkomers om de regio-taal aan te leren, uit respect voor de lokale bevolking maar ook omwille van het verhogen van de werkkansen van en voor deze nieuwkomers.
    En richt enkel partijen op in de taal van die regio. Immers : op geen enkele manier mag één of andere kolonisatie-tactiek aan de basis liggen van het oprichten van een ‘andere taal’-politieke partij. Dat brengt immers alleen maar irritatie en wrevel teweeg (over de intrinsieke doelstellingen ervan), zeker als nadien blijkt dat een gemeente plots toebehoord tot de andere taalgemeenschap. Ook de nieuwe Vlamingen/Belgen zien niet graag steeds nieuwe bestuurstalen verschijnen want dat impliceert ook voor hen dan ze weerom van nul kunnen beginnen bij het aanleren van een nieuwe taal die zich aldaar opdringt. Ik spreek vaak met bvb. nachtwinkels-beheerders en weet zulks dus van hen.

    Maar finaal is de nieuwe bestuurstaal-opdringerigheid (in het concrete geval om en rond Brussel de Franse taal) in de faciliteitengemeenten hetgeen nu al decennia lang gebeurt en zodoende begrijp ik volledig de misnoegdheid van de Vlamingen in de rand van Brussel. Wij doen dat toch ook niet naar Waals-Brabantse gemeenten toe. Wij wensen enkel op gelijke manier te worden behandeld : niets meer dan dat. Het begrip ‘Faciliteiten’ betekent niets meer dan ‘mogelijkheden aanbieden die werden voorzien uit respect voor die nieuwe groep’ maar betekent in geen enkel geval een opmaat naar systematische expansionistische doeleinden, t.w. plots een taalgebied af te snijden van zijn oorspronkelijk taalgebied om dan te worden ingevoegd in een ander taalgebied.

    En hoe gaan die mensen anders werk vinden als ze de taal van die regio onmachtig zijn (en blijven)?

    In die zin blijf ik de gevoerde politiek van het FDF perfide vinden. Ik snap gewoon niet waarom zo’n partij ook al niet lang in een soort cordon sanitaire werd geplaatst door verlichte Francofonen in Brusse len in Wallonië.
    Ik schijf zulks als ervaringsdeskunige Brusselaar (meer dan 40 jaren in Brussel gewoond in vier verschillende gemeenten).

    En – wat mij persoonlijk betreft – ik heb zelf geen enkel probleem met mensen die de streektaal niet direct aanleren maar die ondertussen geen enkel probleem maken van het feit dat de bestuurstaal van die regio zich niet plots aan hen gaat aanpassen. Bekijk het even zo : in kustgebieden van Spanje leven heel veel Britten. Sommige badsteden zijn bewoond door een overgroot deel van een Britse (Engelstalige) bevolking. Die hebben aldaar zelf hun eigen vzw’s, bibliotheken, dancings, winkeltjes en misschien zelfs scholen. Toch betrachten deze Britten aldaar geen partijen op te richten in de eigen landstaal om zodoende – langzaam maar zeker – heel dat gebied te gaan veroveren en ‘Brits’ te maken zodat finaal dat zuidelijke gebied om en rond Malaga een corridor naar Gibraltar maakt en plots Zuid-Spanje ineens Brits grondgebied is geworden. Neen : die Britten in die Spaanse badsteden zijn allang heel tevreden dat ze daar kunnen leven en maken totaal geen aanspraak op die gebieden. En misschien snappen ze niet echt één woord Spaans. Dat is dan hun zaak. Dat gegeven (dat ik volledig kan beamen en waarin ik geen graten zie is jammer genoeg totaal niet te vergelijken met datgene wat in de rand rond Brussel aan het gebeuren is. En dàt ergert (terecht, trouwens) heel wat Vlamingen die daardoor een ‘Vlaamse Reflex’ ontwikkelen en hun stemgedrag daarop beginnen af te stemmen. Of een andere vergelijking gaat eveneens op : het is niet omdat elke grootstad een Chinees, Japans, Indisch, Pakistanees, Zaïrees, Turks, Marrokaans. e.a. cultuurgemeenschappen kwartieren heeft dat er geen consensus kan bestaan over slechts één gemeenschappelijke taal die bestuurlijk wordt gehanteerd.

    Ik heb zelf in Spanje gewoond en de beste manier om aldaar ook volledig gerespecteerd te worden is dat men hun taal aanleert om daardoor met die mensen in communicatie te kunnen treden én liefst ook nog om met één van hen te huwen : daardoor worden immers de belangen hetzelfde. In die zin snap ik ook de intrinsieke bedoeling van het bestaan van koningshuizen. Deze traditie gaat zelfs terug naar het leven in stamverband waarbij uithuwelijkingen – vooral van de verxwanten van de opperhoofden – met stammen uit de buurt werden verwezenlijkt. Daardoor ontstonden dezelfde belangen en werd voorkomen dat er op oorlogspad werd gegaan en ook werd hierdoor het nefast van inteelt voorkomen. Vreemd bloed is dus heel goed. Het merendeel van de Vlamingen (ook in de N-VA) denk daar zo over, denk ik toch.

    Taal – en het spreken van verschillende talen – is nu eenmaal een gegeven in de wereld van de mensen. Ik bepleit dat elke regio (- en zeker – met een multiculturele samenleving toch opteert voor een soort « micro-lingua franca » die ze allemaal aanleren. Laten we hierbij de Engelse taal als mondiale lingua Franca blijven hanteren (persoonlijk verkoos ik liever een kunsttaal – zoals het esperanto – omdat daardoor iedereen eenzelfde ‘vreemde taal’- inspanning dient te leveren). Deze ‘micro lingua franca’ is in Vlaanderen de taal van Vondel, nml. het Nederlands. In Wallonië en Frankrijk spreekt men dan de taal van Molière, nml. de Franse taal (die overigens ook heel mooi is).

    Voor de situatie in Brussel bepleit ik al zo’n twee jaren lang de optie omtrent de stichting van zoiets als de stadstaat Brüxsel. Het volstaat om daartoe de bovenstaande link naar de website van de denktank ‘doorbraak’ te raadplegen en aldaar mijn artikel ‘Stadstaat Brüxsel mede in Pluralistisch Vlaanderen’ (nog eens even na) te lezen.

    Sinds oktober 2010 ben ik een commentaarschrijver op verschillende websites om er deze (in mijn ogen dan toch heel) billijke opties ingang te laten vinden :
    1. website van de denktank ‘Res Publica’ en van ‘Visionair België’ (met vooral de opinieleider Johan Sanctorum als redactielid én belangrijkste redactionele schrijver);
    2. deze website ‘Belgium4ever’ van de opinie-sculpteerder Belgo 3 om de België-minnaars op de hoogte te brengen
    3. sporadisch schrijf ik eens een email naar de ombudsvrouw van de N-VA om aldaar bepaalde inzichten vanb mij te laten aanbelanden
    4. Al mijn commentaar- teksten worden dan ook nog eens door een welbepaalde archiefinstelling systematisch gearchiveerd.

    Dus tracht ik nu – met het commentaar-schrijven op twee diametraal-op-elkaar-staande websites (Res Publica§Visionair België én Belgium4ever) – én met dan de N-VA als een middenvel (en een archivaris als stille waarnemer) – het één en ander te laten aanbelanden in de geesten van de mensen in de hoop dat het her en der zal worden opgepakt én dus ingeschoven wordt in hun eigen (partijpolitieke) programma.

    « Res Publica » en « Visionair België » lijken mijn optie i.v.m. de stadfstaat Brüxsels niet te kunnen appreciëren en schieten blijkbaar ook het ultieme back-up ‘Plan X’ af én kunnen zich niet vinden in de optie Plan S(witserland) wat ik soms ook noem de optie van ‘La Belgique sera comme la Suisse ou elle ne sera plus’ (= « de optie van de laatste kans »). In feite staat deze laatste optie heel dicht bij wat ik ben gaan noemen de nieuwe confederatie GERONA/NAROGE die in feite een soort Zwitserland van het Noorden/Zwitserland van de Noordzee/Zwitserland van Maas en Schelde wilt zijn waarin op z’n minst twee grote cultuurgebieden (Germaanse en Romaanse) elkaar gevonden hebben en van elkaar wensen én ook kunnen leren. Deze basismentaliteit is in het grensgebied Brussel – naar mijn gevoel dan – toch lang heel ver zoek (geweest) in dit land. Kunnen we dan toch finaal veranderen? Dat zie ik dan heel graag ooit eens gebeuren. Elke vorm van expansionisme/kolonialisme is in dat gegeven totaal ‘uit den boze’. Laten we daar nu eens en voorgoed mee afrekenen en onze focus op wederzijds respect richten.

    De « N-VA » schrijft me enkel (in slechts één antwoordmail) dat ze kennis heeft genomen van mijn opties.
    Ze schrijft niet dat ze die beaamt. Ik weet dus niet hoe zij zich hieromtrent profileert. Ik ben dus benieuwd naar hun concrete invulling betreffende de tot op vandaag wazig blijvende term ‘confederatie’ dewelke ze beogen. In het voorjaar 2014 weten we dus allemaal meer. Ik ben in één beweging ook heel nieuwsgierig hoe andere Vlaamse partijen – die de gedachte van een confederatie blijkbaar niet ongenegen zijn – voor henzelf dit begrip dan weer eens gaan invullen.

    « Belgo3 » laat me ‘mijn ding’ doen op zijn website maar treedt zelden of nooit echt in dialoog met mij. Hij deelt dus blijkbaar (tenzij ik me vergis) al evenmin mijn standpunten ofschoon ik liever gewenst had dat hij puntsgewijze elk standpunt van mij wikt en weekt en hierop zijn commentaar geeft. Ik krijg geen hoogte van de mens achter Belgo3 en waarvan ik diens visie enkel maar zeer fragmentair bij elkaar dien te sprokkelen op basis van situaties die hij gebuikt om daarover eens een redacttioneel artikel te publiceren op Belgium4ever.

    Ik sluit me gewoon aan bij de oorspronkelijke linkse « Vlaamse Beweging » die vooral de volwaardige gelijkheid van de taal- en cultuur-regio’s in dit land bepleit en zoekt naar een duurzame oplossing waarbij de communautaire koorts voorgoed wordt opgelost doorheen iets dat gefundeerd is op billijkheid, savoir vivre (ensemble), rechtschapenheid, verdraagzaamheid, wederzijds respect, positieve burgerzin, solidariteit en verder vreedzaam samenleven waarin alle soorten irritaties worden geneutraliseerd en waarbij zwartmakerij, psychochantage en allerlei (al dan niet georchestreerde) Machiavelliaanse ‘verdeel- en heers’-technieken/tactieken voorgoed gestopt worden.

    Ik zal voor de verkiezingen van 2014 betrachten om het boek ‘PsychoNationaal Syndroom België’ te finaliseren waarin het verdriet van België, Vlaanderen, Brussel, Wallonië uit de doeken wordt gedaan – en met daarin een serene beschrijving van de stille droom van verschillende mensen (van totaal verschillende partijen) en waarin elkeen in diens eigenste zienswijze en persoon wordt gerespecteerd. En met dan als bijlage een pleidooi voor zoiets als de confederatie GERONA/NAROGE met daarin ingebed de stadstaat Brüxsels als garantie van een duurzaam samenleven naar Zwitsers « Communautair Pacificatie »-Model.

    Ik ben er me ten zeerste van bewust dat er verschillende ‘Droomhuizen’ bestaan met elk hun sterke en wat zwakkere punten (al naar gelang van het standpunt dat men inneemt). . Het is finaal aan de politici om samen te werken aan een sui genereis, een consensus-model.

    Ikzelf heb totaal geen ambities om aan (partij)politiek te doen en zelfs niet eens om één of andere burgerbeweging op te richten. Op ben veel eerder een soort artiest die samenlevingsmodellen uitwerkt van het genre ‘Zwrate Zwaan’-oplossingen. In wat ik écht existentieel doe – en zal neerzetten – ben ik veel eerder een soort architect van werelden.

    Hierbij dank ik u voor uw aandacht.

    Met hartelijke groet

    Nemo Xeno

  6. Pierre Lambion dit :

    Beste Nemo Xeno,

    Uw reacties zijn inderdaad zeer lang. Op dat punt zullen we zonder moeite een akkoord bereiken. (Ik hoop dat u gevoel voor humor hebt). Ik heb dus tijd nodig om alles te lezen. Toch besteed ik graag veel aandacht (en dus ook tijd) aan uw reacties, ik zie eigenlijk uw tussenkomst als een gelegenheid om het standpunt van een Vlaming beter te begrijpen, een gelegenheid waarvan ik zonder aarzeling gebruik wil maken. Vandaar mijn antwoord.

    Ik ben het volledig met u eens dat iemand altijd de algemene spelregels moet respecteren om een goede relatie te onderhouden met zijn partner. (Ik zie eigenlijk Vlamingen en Walen als partners, omdat de welzijn van de ene hangt gedeeltelijk af van de welzijn van de andere : Hoe groter de vriendschap, hoe smakelijker de vruchten ervan). Wat de taalgrenzen betreft (jammer genoeg een twistpunt in dit land), zijn wat mij betreft de zaken heel duidelijk : we hebben in België drie taalgrenzen die in 1963 werden bepaald en vastgelegd door een wet die door een meerderheid van Belgische vertegenwoordigers.werd goedgekeurd en die dus officieël van kracht is geworden. Punt aan de lijn zou ik zeggen.

    Zelf ben ik dus van mening dat een uitbreiding van Brussel onaanvaardbaar is omdat het een overtreding van de bovenvermelde spelregel is. En ik betreur grondig dat een meerderheid van Franstaligen niet beseft dat een uitbreiding van Brussel meteen het einde van het land betekent. Simpelweg omdat de Vlamingen (terecht in mijn ogen) zullen zeggen : het verhaal van België is afgelopen, laten we de vertoning afblazen. Waarom zouden we moeten aanvaarden een relatie te bewaren met mensen die ons willen vernederen ?

    Zelf ben ik ook van mening dat meer FDF op het politieke toneel tot een grotere verrotting van de relaties zal leiden. Daar is de grootste reden waarom ik nooit voor die partij zal stemmen. (Eigenlijk ben ik een Luikenaar dus besteedt die partij toch weinig aandacht voor mijn welzijn, waarom zou hij dus op mijn steun moeten rekenen ?

    Ik blijf België als een mirakel te beschouwen. Ik begrijp niet waarom u het einde van dit mirakel zou toejuichen. Ik hoop dat de communautaire spanningen ooit definitief zullen verdwijnen en dat Vlamingen en Franstaligen tot verzoening zullen komen. De strijdbijl moet begraafd worden. Hebben we niet al te veel tijd en geld verliezen ?

    Tot de volgende keer. Een fijne avond of een fijne dag.

  7. Nemo Xeno dit :

    Beste Pierre

    Zopas lees ik – het is nu 23.28u – uw antwoord en dat verheugt me ten zeerste.

    U schrijft als Luikenaar quasi perfect Nederlands : « chapeau » zou ik zeggen!
    Dat kan ik in de Franse taal niet echt evenaren.

    U begrijpt me blijkbaar jammer genoeg verkeerd : ik wens het eind van dit land niet. Alles hangt af van het al dan niet accepteren van het aloude én heel billijke « Compromis der Belgen ». Als de wil daartoe niet kan gevonden worden dan vrees ik er wel voor. Maar u toont toch aan dat er andere Walen zijn die zulke andere mentaliteit wél willen. Mooi, zo! .

    Maar het probleem ligt niet bij de Walen maar bij de Brusselaars (die blijkbaar ook niet zo vereenzelvigd willen worden met de Walen). Ik voel me als Vlaamse Brusselaar meer verbonden met de Walen dan met de Franstalige Brusselaars.

    Ik wens enkel een gezondere verstandhouding tussen de Vlamingen, de Walen, de Brusselaars en de Duitstalige gemeenschap.

    Mijn teksten zijn lang. Toch ga ik me er niet voor verontschuldigen omdat ik meen dat het goed is het één en ander eens te omschrijven in al zijn complexiteit (en met minder woorden lukt het me niet echt :-).

    Mijn voorstel omtrent de stadstaat Brüxsels en zelfs het fictieve land ‘Gerona/Naroge’ (lees : een soort « Verlicht België ») wijzen erop dat ik het samenleven in één land niet zomaar opgeef. Ik wil het zelf ook tot het allerlaatse moment blijven proberen.

    Het is intussen 23.41u geworden. Ik moet morgen werken.

    Ik zal u dan ook eerstdaags eens terugschrijven en ik wens u zelfs ooit eens – samen met belgo3 – te ontmoeten want dit complexe gegeven België vraagt om nauwere « banden » te smeden die tezelfdertijd verlossend moeten werken. En hoe kan dat beter tussen pot en pint en – waarom niet – in Luik. Ik woon in Hasselt, zodoende…

    Het gaat u goed en een goede nacht gewenst.

    Nemo Xeno

  8. Tiens, cher David, je vois que tu viens d’être remarqué par quelques gentils flamands qui ne voit dans la Belgique qu’un nom dont ils se servent pour faire leurs commerce à l’international. Juste une remarque, la zone que tu décris sera bien bilingue dans 20 ans mais pas Français/NL mais plutôt Français/Anglais. La pression francophone continuera de plus en plus surtout que les flamands vieillissent et sont de moins en moins nombreux vis à vis des francophone.
    Et la belgique sera surement morte et définitivement enterré, car les flamands préfèreront faire tout peter que de s’avouer vaincu.

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s